These articles are being translated into the Polish language by a reader, Isia from Poland, and we're happy to be able to publish the Newsletter in another language.  The gal translating the articles has a website that has been in existence for a month and a half and has already had more then 2000 visitors.  We wish the ladies in Poland success in their recovery from gambling and we're with you all the way Isia!

WOMEN AND RECOVERY IN ARIZONA -- A BRIEF HISTORY AS OF DECEMBER 2001

 Kobiety i zdrowienie w Arizonie
Krotka historia – na Grudzien 2001

GA – Anonimowi Hazardzisci zainaugurowali swoja działalnosc w Arizonie w kwietniu 1973 roku. Przez pierwszych 18 lat, tylko kilka kobiet przyszło na mitingi i… odeszło.
Jak przyznawali sami mezczyzni, oni samo nie wiedzieli , co z nimi zrobic. Wmawiano kobietom, ze nie grały wystarczajaco długo, ze nie przepusciły wystarczajaco duzo, by być „prawdziwymi hazardzistami”.
„Ja wiecej dalem kelnerkom w napiwkach, niz ty stracilas podczas twojej hazardowej kariery” – stwierdzil nawet jeden z nich. Zdaniem mezczyzn kobiety nie uprawialy „prawdziwego” hazardu. ( z tych kobiet, ktore zwracaly sie o pomoc, bez mala wszystkie graly na automatach albo na video pokerze).
Mezczyzni komentowali to tak: „Byle malpa moze pociągnac za dzwignie” albo „<Prawdziwy hazardzista> gra w pokera, na wyscigach konnych albo uprawia bukmacherke.
Kobiece lzy i i ich historie były wysmiewane.. Byly podrywane i skladano im propozycje w rodzaju: „chodzmy na kawe…do mnie, kotku…”
Kobiety nie zostawaly na mitingach. A mezczyzni mowili: „Wydaje sie, ze kobiety nie maja tego „czegos” zeby zdrowiec".

W styczniu 1991 roku Marylin zostala na mitingach GA -AH. Ona wiedziala ,ze Program 12 Krokow dziala. I nie dala się odstraszyc, ale widziala jak inne kobiety odchodza. I postanowila poswiecic sie tym Kobietom.

Postanowila zacząc kobiece mitingi w Phenix. Czula, ze kobiety potrzebuja miejsca w ktorym beda czuły sie bezpiecznie, gdzie kobiece sprawy beda mogly byc w sposob swobodny omawiane i odczuwane: gdzie inne kobiety zrozumieja jak i dlaczego graly: gdzie lzy będa mogly swobodnie plynac i nikt nie bedzie bardziej zainteresowany cialem niż terapia.

W czerwcu 1992 roku, pięc kobiet spotkalo się w domu Marilyn. Przez nastepnych kilka lat byly rozne trudnosci z mitingami ale przetrwaly.
Kilka razy Marylin siedziala sama w domu z kubkiem kawy.
Ona i jej przyjaciolka Freda M. graly w Scrable i czekaly.
A potem było ich piec kobiet. Wyrosly ze „spotkan domowych” Mogly pozwolic sobie na wynajecie Sali w kosciele.

W miedzyczasie, jeden z mezczyzn pelniacych sluzbe przy telefonie zaufania GA – Anonimowych Hazardzistow, poczuł, ze sposob uprawiania hazardu przez kobiety jest inny niz przez mezczyzn. Ich osobowosci były inne niz mezczyzn na mitingu. I ze moze one powinny rozmawiac  z kobietami, ktore sie nawzajem rozumieja. I referował kobiety do innych kobiet i robi to do dnia dzisiejszego.

Kobiety były zachecane nie tylko do uczestnictwa w grupach kobiecych ale i rowniez do uczestniczenia w grupach mieszanych. Kobiety czasem szly razem na mitingi zdominowane przez mezczyzn. Duzo otrzymywaly ale i same sporo dawaly od siebie w zamian. Ale trzymaly swoje kobiece sale dla siebie w poczuciu , ze jest wiele spraw, o ktorych nie chca mowic na grupach mieszanych.

Dzisiaj w Phenix i przyleglych miejscowosciach odbywaja się 23 mitingi. Z nich dwa to kobiece mitingi. Kobiety stanowia 40% Wspolnoty. Mezczyzni mówia , ze kobiety wniosly duchowosc i porozumiewanie sie w ich drodze do zdrowienia.

Odsylanie kobiety do kobiety i zachecanie kobiet do kobiecych mitingow jest rzeczywistoscia.
Choc sa oczywiscie kobiety , ktore tego nie potrzebuja. Ale jest wiele ,ktore odnosza wymierne korzysci z rozpoczynania procesu zdrowienia w bardziej przyjaznym dla nich kobiecym otoczeniu.
Sa dwa elementy konieczne do sukcesu powyzszego: kobieta ,ktora jest zdecydowana by pomoc innej kobiecie w procesie zdrowienia i gojenia blizn, i mezczyzni, ktorzy beda je wspierac i odsylac kobiety do kobiet.
Otwartosc umyslu + Dobra wola +Dzialanie = Zdrowienie

Artykul napisany prze Marilyn Lancelot
Tworczynie Ruchu Kobiet we Wspolnocie  Anonimowych Hazardzistow
translation- tlumaczenie

Isia

   Joanna Franklin, MS NCGC II Trimeridian Inc.
   Resources for Problem Gamblers

       EMPOWERED RECOVERY:   (4 parts)      January 2002

 Umocniony powrot do zdrowia

(Czesc pierwsza z czterech artykulow)

Poczucie niemocy i umocnienie (ang. empowerment)[1] wydaja sie byc przeciwstawnymi terminami, ale ich glebsza analiza pokazuje, w jaki sposob jeden moze prowadzic do drugiego.

Istnieja przynamniej dwa podstawowe typy kompulsywnych hazardzistow (ang. problem gamblers)[2]:

1.  typ umiejetnosc/akcja, albo hazardzista o wczesnym poczatku,

2. typ szczescie/ucieczka, albo hazardzista o poznym poczatku.

Niektore z najbardziej znaczacych roznic miedzy tymi dwoma typami
sa w rzeczywistosci niezwykle subtelne.

Upraszczajac mozna powiedziec, ze jedna grupa hazardzistow ozywia sie po ekscytujacych emocjach, podrywa sie, aby zademonstrować dostrzezone umiejetnosci i otula sie wyobrazeniami, marzeniami i fantazjami. Druga grupa natomiast, grajac ucieka od choasu, bolu głowy, złamanego serca, albo lupania w krzyzu, unika cierpienia zazywajac lekarstwo, czy tez “narkotyk”, ktory nazywa sie hazard.   

We wczesnych latach rozwoju leczenia uzaleznienia od hazardu, profesjonalisci zakladali brak szczegolnych roznic miedzy hazardzistami. Jednak “jednostronne, pasujace do wszystkich” podejscie nie zdalo rezultatu. Jak tylko terapia wyszla poza relatywnie jednorodna grupe hazardzistow typu  umiejetnosc/akcja prowadzona w ramach pionierskich programow Administracji Weteranow, napotkalismy rzeczywiste problemy w trakcie angazowania do programu
i utrzymywania w nim hazardzistów drugiego typu.

Hazardzisci typu szczescie/ucieczka nie czuli sie zbyt dobrze w grupach Anonimowych Hazardzistów. Nie angazowali sie, lub nie pozostawali dlugo w procesie leczenia oraz nie wskazywali na szczegolne polepszenie samopoczucia po tym, jak przestali grać. W rzeczywistosci relacjonowali pogorszenie samopoczucia. Program leczenia stanal wiec przed prawdziwym wyzwaniem. 

Koncentracja na tym, co pierwotnie bylo uwazane za powszechny problem kobiet-hazardzistek, zaowocowala powstaniem bardziej specyficznego podejscia do hazardzistow typu szczescie/ucieczka. Wiele sposrod kobiet, ktore leczylam we wczesnych latach osiemdziesiatych, relacjonowalo brak grupy Anonimowych Hazardzistów w poblizu, lub fakt bycia jedyna kobieta na spotkaniach. Ta ostatnia sytuacja nie stanowila zadnego problemu dla niektorych kobiet – czuly sie one tam mile widziane i wspierane. Z przyjemnoscia dochodzily do zdrowia w meskim towarzystwie.  

Niestety nie sprawdzalo sie to wobec wszystkich kobiet leczonych w srodowisku z przewaga mezczyzn. Wiele z nich relacjonowalo, ze czulo sie niezrecznie na spotkaniach, na ktorych nie bylo nikogo, z kim moglyby znalezc wspolny jezyk – czuly sie nieswojo z powodu agresywnego podejscia, jakie reprezentowalo wielu mezczyzn bioracych udzial w programie. Wiele z moich klientek raportowalo, ze spotkania byly zbyt glosne, zbyt agresywne, wymagajace i pelne obelg. Czuly sie bardziej, a nie mniej, zestresowane po spotkaniach.   

Nie bylo trudno znalezc rowiazanie tego problemu. Podobnie jak w przypadku wiekszosci terapii hazardzistow, odwolalismy sie do rowiazan pochodzacych z terapii innego typu i uzylismy tego, co wczesniej okazalo sie efektywne na innym polu. Ruch terapii kobiet z polowy lat siedemdziesiatych rozrosl sie i rozwinal przez lata w szeroko akceptowany zbior pogladow, filozofii, strategii i podejsc, ktore dalej odpowiadaja kobiecym potrzebom powrotu do zdrowia.         

Sposrod wielu czynnikow motywujacych, miedzy innymi frustracja tym, co kiedys uwazano za sposob powrotu do zdrowia zdominowany przez meski punkt widzenia, a reprezentowany przez Anonimowych Alkoholikow, przyczynila sie do rozwoju grupy nazywanej “Kobiety dla Trzezwosci” (ang. WFS – “Women for Sobriety”). Odwolywanie sie do Kobiet dla Trzezwosci i terapeutow specjalizujacych sie
w sprawach kobiet stalo sie pierwszym krokiem w obrebie AA. Skoncentrowanie sie na poczuciu niemocy, mimo, ze bardzo efektywne dla wielu ludzi – milionow przez lata – dla wielu kobiet bylo w rzeczywistosci antyterapeutyczne.

Ustalilismy, ze wielka liczba kobiet z problemem narkotykowym, alkoholowym
i hazardowym ma cos wiecej ze soba wspolnego, niz tylko uzaleznienie. Wiele sposrod kobiet szukajacych wyzdrowienia bylo ofiarami przemocy, ktora przybierala rozmaite formy
na przestrzeni lat.  

Czasami zniszczenie i chaos powodowane sa przez partnera, ktory bije, leje, kopie, popycha i wymierza klapsy. Czasami przemoc jest bardziej subtelna, pelna grozb, raniacych slow, zastraszania, ale efekt z punktu widzenia ofiary jest ten sam. Czuje sie ona wyzuta z mocy, zlapana w pulapke i wsciekla. Jest to sytuacja desperacji, ktora moze popchnac cierpiacych, sfrustrowanych ludzi do zastosowania jakiegokolwiek srodka przynoszacego ulge, ktora moga znalezc w kilku minutach ciszy, spokoju i bezpieczenstwa.      

Ruch uzdrowienia kobiet uzywa strategii powszechnych w terapiach ludzi ocalalych z wypadków – interwencji terapeutycznych stosowanych z dobrymi efektami wobec ofiar traum. Sa one bardzo odpowiednie dla tych kobiet, ktore wniosly do swoich poszukiwan wyzdrowienia wiecej niz jedno zapotrzebowanie, wiecej niz jeden problem. Te elementy ruchu umocnienia (ang. empowerment movement), uzywane przez Kobiety dla Trzezwosci stanowia alternatywna droge do wyzdrowienia.  

Zamiast poszukiwac stanu poddania i niemocy, pierwszym celem staje sie zrozumienie, ze jednostka nie musi trwac w roli ofiary. Kobiety te nie musza czuc sie zlapane w pulapke. Naprawde maja wybor i rozmaite opcje. Moga kontrolowac swoje zycie i swoja przyszlosc. Przyjecie do wiadomosci mozliwosci posiadania takiej kontroli, w miejsce jej negowania, stanowi pierwszy krok w kierunku przyjecia odpowiedzialnosci za swoje czyny i dokonywania wyborow słuzacych wyzdrowieniu.  

Termin, ktorego uzywa sie na okreslenie tych pogladow i strategii to umocnienie. Umocnienie nie jest ani zaprzeczeniem, ani proba obalenia efektywnosci Anonimowych Alkoholikow, Anonimowych Narkomanow, czy  pierwszego kroku Anonimowych Hazardzistow. Jest ono raczej innym podejsciem dazacym do uzyskania tego samego celu. Gdy tylko kobieta akceptuje to, ze nie musi trwac w roli ofiary lub obiektu czyjejs agresji, zaczyna skupiac sie bardziej na sposobie  wyzdrowienia.   

Proces powrotu do zdrowia postepuje teraz z nowa energia, nowym poczuciem wolnosci, nowym poczuciem kontroli nad wlasnym losem. Kobieta uzyskuje wiedze, ze odpowiedzialne decyzje sa taka sama podstawa wyzdrowienia jak wiedza, ze zadna z patologicznych lub kompulsywnych hazardzistek nie ma kontroli nad hazardem.  

Twierdzimy wiec, ze posiadanie wladzy nad sama soba pozwala kobiecie zaakceptowac prawde, ze nie ma ona wladzy nad pogodą, obrotami ziemi i nad swoim hazardem.
Ma natomiast wladze podejmowania decyzji, dokonywania wolnych wyborow i moze postanowic, ze nigdy wiecej nie bedzie ofiara. Zabawa polegajaca na maltretowaniu konczy sie, kiedy brakuje dwoch chetnych uczestnikow.  

Obserwuje setki kobiet ciezko pracujacych nad dotarciem do wladzy w swoich sercach i umyslach, sily pozwalajacej na dokonywanie trudnych rzeczy i podejmowanie trudnych decyzji. Pracuja ciezko nad utrzymaniem przy zyciu sily swej duszy, aby stanowila naped na drodze do wyzdrowienia. Znalazlam kobiety, ktore przyjely swoja osobista wladze wraz z odpowiedzialnoscia idaca z nia w parze i byly bardziej w stanie zaakceptowac i uzywac tematu “niemoc” w pierwszym kroku Anonimowych Hazardzistow do tego, czym naprawde on jest: decyzja niegrania przez jeden dzien.        

Zatem, jakkolwiek paradoksalnie moze to brzmiec, kluczem do modelu umocnienia jest zaakceptowanie przez kobiete swojej sily i wladzy nad sobą i swoimi decyzjami, wliczajac
w to decyzje powstrzymania sie od grania dzisiaj, niebycia nigdy wiecej ofiara i pracowania nad znalezieniem najlepszych rozwiazan wielu najtrudniejszych problemow zyciowych. 

Umocnienie oznacza przyjecie faktu, ze zawsze jest jakas droga wyjscia; a jesli osoba nie potrafi jej znalezc samemu, jej wzmocniona odpowiedzialnoscia jest poszukiwanie takich ludzi, ktorzy moga pomoc jej w podazaniu wlasna droga. Obarczona jest odpowiedzialnoscia deklarowania, w ktorym miejscu tej drogi sie znajduje – bez wstydu lub skrepowania, bez przekonania, ze sama spowodowala fakt swojego maltretowania. Podbudowana sila, determinacja i wladza, moze dalej szukac wyzdrowienia, dopoki go nie znajdzie.   

Napisała mgr Joanna Franklin, Panstwowy Dyplomowany Doradca do spraw Hazardu[3]

Joanna Franklin proponuje zainteresowanym czytelniczkom blizsze zapoznanie sie z jezykiem kolejnych krokow uzywanym przez organizacje Kobiety dla Trzezwosci na stronie www.womenforsobriety. org. Czesc druga “Umocnionego powrotu do zdrowia” ukaze sie
w lutowym wydaniu WHW. 

Translated by Anna Radziwill

       Resources for Problem Gamblers

       THE POWER OF PINK:   (Part II)                                      February  2002

WLADZA KOLORU ROZOWEGO

mgr Joanna Franklin, Panstwowy Dyplomowany Doradca do spraw Hazardu

Umocnione wyzdrowienie – czesc druga

Pomysl o kolorze rozowym. Co Ci przychodzi do glowy? Sliczne kwiatki, urocza sukienka
na przyjecie, czy filigranowa toaletka? Prawdopodobnie wszystkie wywodzimy sie z pokoju dziecinnego, w ktorym lezalysmy owiniete w rozowy kocyk, lub moze ubrane w rozowa czapeczkęe dla ciepla. Dlaczego na rozowo? Oczywiscie po to, zeby zaznaczyc, ze bylysmy niemowlakami plci zenskiej! Rozowy jest dla dziewczynek, a niebieski dla chlopcow – jest to poczatek wladzy koloru rozowego.       

Wiele obecnie doroslych kobiet bylo jeszcze dziewczynkami, kiedy nasz swiat byl ciagle dzielony na to, co rozowe i to, co niebieskie. Jesli urodzilas sie w latach czterdziestych lub piecdziesiatych, dorastalas na przelomie dwoch epok i rozowy nie byl wowczas kolorem obdarzonym taka wladza. Przyjrzyjmy sie pobieznie tej tradycji zilustrowanej kilkoma przykladami tego, co jest dla nas wspolne.  

Dawali Ci lalke do zabawy, kiedy naprawde chcialas wziac do rak zabawki konstrukcyjne.  

Ubierali Cie w sukienke, kiedy chcialas nosic zwykle spodnie lub jeansy.

Nazywali Cie chlopczyca, kiedy chcialas wejsc na drzewo, zeby spojrzec na swiat z wysokiej perspektywy.

Zmuszali Cie do siadania ze skrzyzowanymi nogami, kiedy twoje nozki nawet jeszcze nie dotykaly podlogi.

Nauczono Cie, ze wszyscy lekarze, prawnicy, inzynierowie, astronauci, prezesi kompanii, senatorzy, strazacy, ksieza, kroliki, ministrowie, murarze, stolarze, mechanicy, ambasadorowie, prezenterzy telewizyjni, prowadzacy teleturnieje, kapitanowie okretow, piloci, generalowie....to mezczyzni, ale nie powiedziano Ci dlaczego.

Wychowanie spowodowalo, ze wiekszosc z nas kobiet dorastala, oczekujac, iz zostaniemy gospodyniami domowymi, matkami, sekretarkami, urzedniczkami, kosmetyczkami, kucharkami (ale nie szefami kuchni – nimi byli mezczyzni), bibliotekarkami, pielegniarkami, albo nauczycielkami. A potem przyszedl czas Ruchu Umocnienia.

W poznych latach szescdziesiatych i wczesnych siedemdziesiatych Stany Zjednoczone przeszly rewolucje i wszyscy zdalismy sobie sprawe, ze “ta druga plec” jest w stanie wykonywac ktoras lub wszystkie z wczesniej wymienionych prac. Dozylismy faktu przyswojenia sobie dwoch slów okreslajacych wiele wspolnych zawodow: policjant – policjantka, steward – stewardesa, listonosz – listonoszka i wiele innych. 

Nie musimy sie juz dziwic, ze lekarzem jest kobieta. Obecnosc kobiet na sali operacyjnej, w zarzadzie, na stanowisku w Bialym Domu, w kancelarii sedziowskiej, czy w kabinie pilota jest obecnie czyms bardzo powszechnym. Jednak kobiety nie dostaly sie do tych tradycyjnie “niebieskich” zawodow tylko z powodu noszenia rozowego. Kobiety poszly do sadu walczyc o prawo wstepu do wszystkich meskich szkol naukowych i inzynieryjnych. Niektore kobiety pamietaja, jak walczyly o prawo wejscia do zwiazku zawodowego stolarzy, albo zapisania sie do Job Corps[1], aby zostac mechanikiem a nie sekretarka, poniewaz miechanicy znacznie wiecej zarabiali. 

I wreszcie, bycie samotna matka-rozwodka nie oznacza juz wstydliwej porazki, ale zostalo uznane za trudne zadanie, ktorego wykonywanie jest godne podziwu. Kobiety powstaly przeciwko przepisom stworzonym dla mezczyzn, aby uzyskac dostep do zawodow, ktore zawsze chcialy wykonywac. Kobiety, ktore pragnely sluzyc swojemu krajowi jako piloci, kapitanowie okretow i oficerowie wojskowi, chcialy wstapić do Akademii Marynarki Wojennej i West Point (Akademii Wojskowej Stanow Zjednoczonych) i obecnie to robia.  

Dorastajac jako dziewczynki, przezylysmy wiele zmian. Najwazniejsza zmiana odnosi sie do naszego wlasnego wyobrazenia o nas samych. Zapytaj siebie sama, czy matka mówila do Ciebie, kiedy bylas dzieckiem: ”Mozesz byc, kim zechcesz”. A potem zapytaj siebie, czy kiedykolwiek powiedzialas swojej corce: ”Mozesz byc, kim zechcesz”. To przeslanie umacnia nowe pokolenie w mysleniu poza schematami, w wiary w to, ze kazdy ma szanse,
i ze fakt urodzenia sie kobieta nie przypisuje do niej automatycznie zycia drugiej kategorii oraz nie stanowi uposledzenia na rynku pracy.   

Umocnienie dotyka czegos wiecej niz tylko zatrudnienie. Jego pozytywne efekty moga polepszyc relacje we wszystkich sferach zycia kobiety. Umocnienie moze powiekszyc i pomnozyc umiejetnosci, a umocniony powrot do zdrowia moze skierowac zycie kompulsywnej hazardzistki na sciezke wiodaca ku szczesciu i spelnieniu. 

W marcowym numerze WHW wychwalana w calym kraju Joanna Franklin zbada przeobrazona swiatowa definicje kobiet i ich mozliwosci – w kuchni, pokoiku dzieciecym, sypialni, na sali posiedzeń i w Las Vegas.

Translated by Anna Radziwill

Joanna Franklin, MS NCGC II Trimeridian Inc.
                      Resources for Problem Gamblers

UNDERSTANDING THE POWER IN EMPOWERMENT:   (Part III)      March 2002  

Zrozumienie sily umocnienia.
mgr Joanna Franklin, Panstwowy Dyplomowany Doradca do Spraw Hazardu
                    (czesc trzecia z czterech)

Byc moze najwazniejszym narzedziem, jakie my wszyscy posiadamy jest wiedza. Jesli wiemy, ze mozemy sie zmienic, wszystko jest mozliwe. Wiktymizacja nie musi byc nieunikniona. Mozemy dokonywac wyborow. Obecnie mozemy wybrac lub nie: kariere, bycie matka, pojscie na studia, do szkoly prawniczej lub medycznej, uzyskanie GDE[1], noszenie spodni. Mamy mozliwosci wyboru, ktorych nie zawsze mialysmy w prawie wszystkich sferach zycia. Prawie wszystkich.

Niektore z nas nie maja wyboru w najwazniejszej ze wszystkich sferze – swoim wlasnym umysle. Niektore kobiety postrzegaja siebie jako zlapane w pulapke emocjonalnie pustych lub nieszczesliwych zwiazkow..., bo gdzie indziej moglabym pojsc? Kto inny w ogole chcialby ze mna byc? Za pozno dla mnie na znalezienie czegos lub kogos innego.

Zamykamy sie do naszych wlasnych umyslowych wiezien. Skazujemy sie na dozywotne ciezkie roboty w nedznych warunkach, poniewaz nie widzimy innej drogi wyjscia. Wiezienne kraty strachu i braku zaufania we wlasne sily powstrzymuja nas od prob wyzwolenia sie i przeprowadzenia zmian w naszym zyciu. Przychodzi nam do glowy wyrazenie “Nie potrafie” i wysilki przeprowadzenia zmian przerywaja sie lub nigdy sie nie zaczynaja. Rezygnujemy z wielkich zmian i skupiamy na usmierzaniu bolu, likwidowaniu nudy i chaosu w naszym zyciu coraz bardziej oddajac sie hazardowi.

“Jak gram, przynajmniej wtedy jestem pod kontrolą”....”Nikt mi nie przeszkadza, kiedy gram, a obsluga jest tak dla mnie mila”, mowi wiele hazardzistek. Hazard tworzy niebezpieczne, falszywe poczucie kontroli nad wszystkim. To nie jest umocnienie.

Umocnienie to przyjrzenie sie bogatej historii naszych matek, prababek i ich matek i wiedza, ze one wszystkie robily, co bylo w ich mocy. Umocnienie to spojrzenie na nasze wlasne uwarunkowania dzis i zaangazowanie sie w poszukiwanie naszego osobistego dobra.

Obecnie nam, kobietom, przysluguja prawa, ktorych wczesniej nie mialysmy; mamy mozliwosci, ktorych nigdy wczesniej nie mialysmy. Latamy w kosmos, kierujemy samolotami, jezdzimy czolgami, prowadzimy firmy, obsadzamy stanowiska w gabinetach prezydenckich, zostajemy senatorami i lekarzami. Ale nie zawsze wiemy, jak zatrzymac nasze wlasne autodestrukcyjne zachowania.

Badacze kultur powiedza, ze w kazdej kulturze ofiarami sa jednostki slabe. Sa one przedmiotem przemocy, wykorzystywania, sa zmuszane do pracy, ktorej inni by nie wykonywali. W starozytne cywilizacje wpisane jest pasmo wojen, podbojow i niewolnictwa. Mocni uzyskuja przewage nad slabymi, dominuja ich i rzadza nimi.

Antropolodzy, jak na przykład Margaret Meade, mówia o tym, jak w prawie wszystkich starozytnych kulturach kobiety byly zdominowane i rzadzone przez mezczyzn. Kobiety byly czyjas wlasnoscia, przedmiotem walki; wygrywano je i przegrywano, moze ceniono i niestety maltretowano. Dzis juz nie musi to byc losem kobiet. Kobiety nie musza oddawac takiej wladzy ojcom, mezom, szefom lub – hazardowi.

Etykietke “slabsza plec” przyczepiono kobietom, ktore nie umialy polowac, ciagnac i wlec zdobyczy, albo walczyc tak efektywnie, jak ich meskie odpowiedniki. Nowoczesne technologie usunely prawie wszystkie z tych fizycznych barier, a w ostatniej czesci XIX wieku kobiety zaczely rowniez rzucac wyzwanie pogladowi mowiacemu o ich umyslowej nizszosci.

Walczylysmy o prawo wyborcze i rownorzedne uczestnictwo w narodowym, demokratycznych procesie i otrzymalysmy takie prawa  w wieku XX, po czesci dzieki wysilkom naszych prababek. Ruch umocnieniowy stara sie koncentrowac na mozliwosciach budowania mocy ograniczanych czesto przez przeciwnosci losu.

Rzeczy takie jak strata, smierc kogos kochanego, zwiazek oparty na znecaniu sie nad kobieta, emerytura i nuda, sprawy zdrowotne, samotnosc, depresja, bezrobocie i zmiana rol spolecznych moga byc silami wyzwalajacymi pragnienie ucieczki i znalezienia wytchnienia. A jaka wspaniala ulga i ucieczka zarazem moze byc hazard... na kilka minut.   

Sa jednak lepsze sposoby. Poszukiwanie lepszego samopoczucia nie wymaga od kobiet tracenia pieniedzy, szacunku do siebie lub zatracania sie w hazardzie. Hazard okazał sie byc mechanizmem radzenia sobie, ktory stwarza o wiele wiecej problemow niz rozwiazuje.

W kwietniowym WHW Jaonna Franklin, narodowy leader studiow nad hazardem i poradnictwa ds. hazardu omowi  “planowanie skruszenia murow wiezienia... uzywajac energii płynacej z umocnienia jako napedu wyzdrowienia” w czwartej i ostatniej czesci serii Umocnienie.

 Krok 3 – WIARA

Obojetne, czy zidentyfikowalismy go czy nie, lek zzera wiekszosc z nas, kiedy podejmujemy pierwsze niepewne kroki w kierunku wyleczenia sie z kompulsywnego hazardu. Boimi sie naszych wierzycieli, naszych dlugow i prawa. Boimy sie utraty rodziny, domu i wolnosci. Obawiamy sie utraty zdrowia psychicznego.  

Same sobie stworzylysmy rozwiazania problemow i inne wydaja nam sie niemozliwe. Podczas gdy moglysmy byc nieswiadome rozmiaru naszego leku, kiedy po raz pierwszy weszlysmy na spotkanie Anonimowych Hazardzistow, do biura terapeuty, lub gdy przystepowalysmy do programu terapeutycznego, wkrotce zaczelysmy rozpoznawac jego rzeczywistosc. Jednak nie mialysmy pojecia, jak sobie z nim poradzic. Nie mialysmy pojecia, ze mozemy z powodzeniem uzyc wiary do walki z najbardziej irracjonalnym lekiem.   

Gdybysmy zatrzymaly sie na chwile i posluchaly ludzi, ktorzy tam przyszli..., gdybysmy postepowaly wedlug rad, ktore slyszymy i o ktorych czytamy –  “Jeden dzień na jeden raz”,  “Nie probuj rozwiazac wszystkich swoich problemow za jednym zamachem” – zobaczylybysmy nikle swiatelko w tunelu. Ale na poczatku, kiedy problemy i leki wydaja sie nie do pokonania, musimy  “zawierzyc je naszej wierze”. 

Nielatwo jest kompulsywnej hazardzistce, ktora czuje sie zduszona przytlaczajaca iloscia leku, wykrzesac z siebie nawet niewielki okruch wiary. Musimy chodzic na spotkania, sluchac historii innych ludzi i byc swiadkami cudow zdarzajacych sie czlonkom Anonimowych Hazardzistow, ktrzy przechodza przez dwunastostopniowy program leczenia.   

Uwierzywszy w sile wieksza niz my, w kroku 3 podejmujemy decyzję. Krok ten jest niemozliwy bez wiary. Niektorzy z nas moze beda sie zastanawiac ”Jak ja mam uwierzyc? Nawet nie wiem, co to jest wiara.” Wiara jest mglistym pojeciem, trudnym do zdefiniowania. Pewna szacowna, stara ksiega definiuje ja tak samo dobrze, jak kazdy slownik; “Wiara jest istota rzeczy oczekiwanych z nadzieja, dowodem rzeczy niewidzialnych”.  

Przychodzimy do Anonimowych Hazardzistow obarczone problemami, dreczone przez lek.
Z czasem pojawia sie promyk nadziei, ze rozwiazanie naszych problemow i wolnosc od strachu przybierze realne ksztalty, poniewaz przezywamy jeden dzien za jednym razem.
Jednak nie mozemy na tak wczesnym etapie zobaczyc, gdzie lezy rowiazanie, nie jestesmy w stanie dostrzec obiecanej wolnosci. Umykaja nam konkretne dowody, na ktorych mozna ugruntowac nadzieje na lepsza przyszłosc. Wtedy wlasnie przychodzi wiara.       

Podjecie decyzji koniecznej w kroku 3., o zawierzeniu naszej woli i naszego zycia w opieke Mocy, takiej jak ja my same rozumiemy, jest wypuszczeniem poteznej broni, jaka jest wiara, na destrukcyjnego wroga – nieracjonalny lek. Kiedy wykonujemy krok 3. (wiekszosc z nas wielokrotnie) wiara unicestwia nasze leki, jeden za kazdym razem, a czasami nawet cala ich grupe! I kazdy zwyciezony lek wzmacnia nasza wiare. Z pomoca sily wiekszej niz ona sama, kompulsywna hazardzistka moze zmienic lek w wiare! 

Translated by Anna Radziwill

       EMPOWERMENT AND RECOVERY...IT WORKS:

 Joanna Franklin, MS NCGC II Trimeridian Inc.
    Resources for Problem Gamblers

 

..To dziala  (czesc czwarta z czterech)

 mgr Joanna Franklin, Panstwowy Dyplomowany Doradca do Spraw Hazardu
 

Uproszczony poglad na uzaleznienie moze byc wyrazony powiedzeniem  “jesli jedna pigulka jest dobra, to dwie sa jeszcze lepsze”. Jesli kilka minut gry hazardowej robi nam dobrze i stanowi mila ucieczke, wtedy lepsze bedzie kilka godzin, a cale dni beda jeszcze lepsze. Jak tylko wygram, zrobie....Co doprowadza tyle kobiet do tak duzych strat spowodowanych przez hazard? Badania wykazaly, ze wiele kobiet szukajacych wyleczenia z hazardu jest ofiarami przemocy. Najpowszechniejsza, relacjonowana forma przemocy pochodzi od mezczyzn-partnerow naduzywajacych alkoholu, ktorzy “traca nerwy”. Kobiety sa ofiarami przemocy seksualnej, slownej, psychicznej i emocjonalnej. Badacze wykazali w badaniach na terenie kampusow uniwersyteckich, ze jedna na trzy kobiety jest ofiara przemocy.    

Kazda forma przemocy moze powodowac szkody. Ponizenie ze strony rodziny, dowcipy i kpiny ze strony przyjaciol moga podkopac poczucie wlasnej wartosci, ktorego wszyscy potrzebujemy. Naukowcy wciaz studiuja roznice miedzy ludzmi cierpiacymi z powodu przemocy, ktorzy stali sie jej ofiarami – w doslownym, emocjonalnym i duchowym znaczeniu, a tymi silnymi, odpornymi na stres kobietami, ktorych doswiadczenia umacniaja je emocjonalnie i duchowo.     

Wiele sposrod kobiet, ktore leczylam powiedzialo mi bardzo powaznie, ze opuszczenie, czy to kasyna na lądzie, czy na statku, czy to maszyn do gry (cokolwiek by to nie bylo), jest opuszczeniem jedynego “bezpiecznego” miejsca, do ktorego po prostu musza chodzic. “Jedyne miejsce, gdzie on nie moze mnie uderzyc, gdzie nikt na mnie nie wrzeszczy, niczego ode mnie nie rzada i nie ocenia mnie. Tutaj, kiedy gram, obsluga zwraca sie do mnie po imieniu, z respektem. Pytaja, czego sobie zycze do picia, przynosza gratisowe posilki i sa dla mnie bardzo mili. Podoba mi sie tutaj”.

Zaprzestanie grania oznacza dla wielu graczy typu akcja powrot do szczesliwszych domow, do wspierajacych rodzin dumnych z ich osiagnieć. Dla wielu graczy typu ucieczka oznacza to powrot do domu, w ktorym panuje chaos, bol, samotnosc lub nuda. ”Nic nie idzie lepiej, kiedy przestaje grac – jest jeszcze gorzej.”    

Uzycie modelu umocnienia w odniesieniu do problemu hazardu i innych potrzeb okazalo sie byc daleko bardziej efektywne dla graczy typu ucieczka. Pierwszym najwazniejszym zadaniem mogloby byc znalezienie bezpiecznych warunkow mieszkaniowych. Znalezienie drogi do zwalczenia depresji, oslabienia tortury gniewu lub wyjscie z samotnosci mogloby byc podstawowym elementem walki z pragnieniem grania.    

Kobieta moze osiagnac wystarczajaca swiadomosc i wiedziec, ze moze wybrac nie bycie nigdy wiecej ofiara. Moze zostac wystarczajaco wzmocniona, zeby dluzej nikt, lub jej własne leki, nie robil z niej ofiary. Hazardzistki uwiezione w swoich wlasnych umyslowych wiezieniach moga zaczac planowac ucieczke – ze skonstruowanego przez siebie wiezienia zbudowanego ze strachu, desperacji i potrzeby ochrony. Jego gigantyczne sciany moga trzymac bol na dystans, ale niedopuszczaja tez troski i wsparcia.

Jedna z kompulsywnych hazardzistek zaczela proces zdrowienia nie od calkowitego porzucenia hazardu, ale od zrzucenia osmiu funtow (okolo czterech kilogramow), a pozniej jeszcze trzech. Zaczela sie lepiej czuc sama ze soba, miec wiecej energii i chciec czegos wiecej dla siebie. Pozniej zdecydowala, ze musi porzucic hazard, tak jak zrobila ze swoja praca bez perspektyw i z “ciuchami dla grubasow”. Zajelo jej to prawie rok, ale moze teraz zyc bez grania, ma prace, ktora uwielbia i moze nosic rozmiar L. Jest to przyklad
na niewielka skale, ale pokazuje, ze przy wsparciu, odpowiednim ukierunkowaniu wysilkow i zaangazowaniu mozemy stoczyc kazda bitwe. Umocnienie jest wlasnie energia dla takiej bitwy, motywacja dla trzymania sie krokow szostego i siodmego, probujac codziennie zmienic jedna mala rzecz, juz nie uciekajac – nie uciekajac w hazard.     

Umocnienie sklada sie z analizy naszej sily, zrozumienia wyzwan i koncentracji naszej energii na jednym zadaniu za kazdym razem...jednym dniu za kazdym razem. Zapewnienie bezpieczenstwa swoim dzieciom i sobie stoi na pierwszym miejscu. Dopiero potem kolejnym przelomowym krokiem moze byc nowa praca lub nowe mieszkanie. Uczac sie, jak nalezy zaznaczac swoj autorytet, radzic sobie produktywnie ze stresem i  doceniac to, kim  jest, kobieta moze prowadzic zdrowe i wzrastajace zycie duchowe. W koncu moze popatrzec w lustro i kochac ta, ktora tam widzi. Nauczy sie odrozniac to, co robi od tego, kim jest.        

Kobietom nie jest po prostu pieknie w rozowym. Rozowy jest subtelniejszym uzyciem polaczonych kolorow: bialego i czerwonego. Mieszajac nasze wlasne kolory, mozemy stac sie artystkami. Dzisiaj moze byc czerwony, pasja, zlosc, podekscytownaie, zaangazowanie, oddanie i chec walki o to, czego pragniemy. Innego dnia moze nieco wiecej bialego zwiazanego ze spokojem, rownowaga, dusza i gotowoscia do poddania sie ucieczce od naszych wlasnych spraw i podjecia bitwy “jeden dzien za jednym razem” z poparciem naszych rówiesniczek. Kobiety moga byc potezne w rozowym.    

Wymarz sobie cos nowego, podziel sie swoim marzeniem z przyjaciolka i dziel z nia powrot do zdrowia, sily i nadziei. To jest wlasnie umocnienie. 

Translated by Anna Radziwill

KOBIETY POMAGAJA KOBIETOM - KPK- CO TO JEST?

Intencja tworczyn amerykanskiego biuletynu KPK jest wsparcie i edukacja, informowanie i zachecanie kobiet poszukujacych drogi do wyjscia z uzaleznienia od hazardu.  Opinie osob piszacych listy i komentarze specjalistow sa oparte na własnych doswiadczeniach i badaniach, i nie zawsze odzwierciedlaja opinie wydawczyn biuletynu. Mimo, ze wiele rzeczy o ktorych sie mowi w biuletynie jest wpisane w program Anonimowych Hazardzistow i wiele osob wypowiada sie na temat wpływu AH na ich zycie i zdrowienie, biuletyn nie ma powiazan z organizacją AH.

Poczatki Biuletynu.
Marylin L. i Betty C.spotkały się na mitingu AH w połowie lat 1990-tych.Odkryły, ze laczy je nie tylko wspolna historia hazardu i zainteresowania w pisaniu, ale i pasja w przekazywaniu swojego doswiadczenia w poszukiwaniu drogi wyjscia z uzaleznienia. Pierwsze wydanie Biuletynu zostało wydrukowane w Arizonie w kwietniu 1999 roku. Autorkami były Marylin i Paula Burns-ktora pozniej ze wzgledow osobistych i braku czasu odeszla wnoszac jednakze znaczacy wkład w rozwoj Biuletynu swoimi pozniejszymi artykułami.  Jej miejsce zajeła Betty C., ktorej historia oraz historie innych kobiet ukazaly się w pierwszym wydaniu Biuletynu.  W lipcu 2002 roku utworzony został dzial-Poczta, by umozliwic wymiane korespondencji kobiet, które chca przestac grac.  W biuletynie zaczeto drukowac historie kobiet z Kanady, Australii, Nowej Zelandii, Poludniowej Afryki i innych krajow.  Tworzenie KPK kazdego miesiaca, dla Marylin i Betty stało się zrodlem ich wlasnego zdrowienia z uzaleznienia od hazardu.  Obydwie maja ogromna nadzieje, ze Biuletyn stanie się pomocny dla wielu, wielu kobiet.

Tlumaczenie Isia

IS KNOWING WHY WE GAMBLED IMPORTANT? April 2003

„Czy uswiadomienie sobie, dlaczego gralismy jest wazne?” - kwiecien 2003
Susan DeLorey

 To pytanie z ksiazki Combo AH, zawsze mnie nurtowało
Zwykle, członkowie AH , ktorzy nie pracuja nad soba według 12 krokow AH odpowiadaja „nie, to nie jest wazne”.  Ci, ktorych praca nad soba jest oparta na 12 krokach mowia –„tak, odpowiedz na to pytanie jest wazna”.  Odpowiedz w ksiazce Combo brzmi: „byc moze wielu członkow, powstrzymuje sie od gry, bez korzysci , ktore płyna z uswiadomienia sobie, dlaczego grali”.  Kiedy kompulsywny gracz, przychodzi po raz pierwszy na spotkanie AH, moim zdaniem ona /on nie ma nawet potrzeby uswiadamiania sobie tego i nie ma to czesto dla niej/niego znaczenia. Zwykle, ciagle wierzymy w to , ze granie jest tylko kwestia problemów finansowych a nie emocjonalnych.  A tymczasem ciagle jeszcze znajdujemy się wsrod chaosu problemow emocjonalnych, ktore sami stworzylismy w ciagu naszego zycia.
Ciagle trudno nam pojac, ze nasze zycie moze zmienic sie na lepsze.  Wiekszosc z nas ma problemy finansowe, emocjonalnie jestesmy wypaleni, a „duchowo” jestesmy bankrutami.  W swej wypowiedzi nie chce niedoceniac  waznosci abstynencji od gry,  We wczesnej fazie zdrowienia , powstrzymanie się od gry, jest najwazniejsze, jako warunek wstepny na drodze do zdrowienia. Bez powstrzymania sie , nie ma zdrowienia. Wierze w to, ze powstrzymanie sie od gry nie sprawi, ze nasze zycie stanie się lepsze.   My gralismy z jakiegos powodu. Mamy wszczepiona przez samych siebie złosc, strach, bol, niepewnosc, małe poczucie wartosci.  Jezeli nie zdefiniujemy i nie przepracujemy tych problemow, potrzeba „leczenia lekarstwami”- w postaci czy to będzie hazard czy inne uzaleznieniowe zachowania -pozostanie.  W czasie pracy nad 12 krokami a zwłaszcza nad krokami 4 i 5 ciągle będziemy odkrywac, zastanawiac sie i przepracowywac, wiele spraw.

Dla wielu z nas zasadniczo wiele spraw bedzie zbyt trudne do przepracowania bez profesjonalnej pomocy terapeuty.  Celem znalezienia drogi do zdrowienia, jest dopuszczenie do nas samych mysli, ze jest sposob na normalne myslenie i zycie. Ten cel nie moze zostac osiagniety, jezeli nasze zycie nie jest zbalansowane.  Jezeli zaprzestałes grania, ale dalej zyjesz w ciagłym chaosie, najprawdopodobniej ciagle bedziesz emocjonalnie wypalony i duchowym bankrutem.  Dopoki nie zdefiniujemy i nie uswiadomimy sobie dlaczego gralismy, potrzeba gry ciagle bedzie nam zagrazala.

 

Tłumaczenie- Isia